Eerste dagje India

Vanacht zijn we veilig in Delhi aangekomen. Een lange rij voor de immigratie, maar na drie kwartier vonden we onze bagage compleet en de chaufeur met het naambordje. Zo'n luxe nog niet vaak gehad bij een aankomst in een vreemd ver land.

De taxi bracht ons in drie kwartier naar het hotel/guesthouse alwaar we begroet werden door de bewaker die ons naar onze prachtige kamers bracht. Het guesthouse is echt een huis in een besloten wijk naast de golfbaan. Daarloopt een dikke hoge muur omheen. Je ziet hier wel al veel meer geparkeerde auto's dan 16 jaar geleden. We hebben zelfs een prachtig groen gazonnetje voor het hotel

Het is erg warm en vochtig dus de airco doet zijn best. Gelukkig maar.

Vanochtend werden gewekt door het mannetje van Henk Thoma, die aangaf dat we bescheiden zouden krijgen per courier en dat hij ons vanavond in het guesthouse zou opzoeken om acht uur.

Het ontbijt is nog steeds niets veranderd. Vage toast met veel te zoete jam. En de eieren die bak je niet, die frituur je.

We hebben we de mevrouw van het guesthouse gesproken die ons natuurlijk ook weer zorgzaam uitlegde dat we veel moesten drinken en nmiet zomaar old-delhi in konden gaan. Maar ze wist niet dat het Rode Fort op maandag dicht is. Want daar stonden we voor een dichte deur toen de door de mevrouw geregelde Ambasador taxi ons daar neer zette.

Toen zaten we dus midden Old-Delhi, waar we meteen belaagd werden. We wisten de weg naar de vlak bij gelegen Jama Mashi Moskee, en liepen dus door het oude Delhi. Een spektakle van mensen, brommers, fietsen, handkarren, telefoondraden, voedselstalletjes. Een klein stukje met de fietsriksha en toen de rust van de moskee.

Vervolgens weer door nauwe straatjes, die uiteindelijk Maud toch wat teveel werden. Eigenlijk ook wel weer logisch wamt nauwelijks 12 uur in India en dan meteen de meest enerverende en drukke plak van Delhi bezoeken. En dan is de tegenstelling met de oase van het guesthouse wel groot.

Gelukkig stonden we voor het station van de nieuwe metro. Je stapt van de derde wereld in de eerste wereld. Wat een contrasten, niets 'makes sense' in dit land, althans zo op het eerste gezicht.

Gelunchd in de Coffee House, dat ook al 16 jaar geleden een rustpunt was. Weer Europeanen en rijke Indiers, maar geen hippe rijke Indiers.

De eerste confrontatie met local food was voor Roos even wennen. Terwijl Maud zit bij te komen van de schrik en de emotie, moest Roos over de eerste spicyness heen komen.

Geld gepind en met z'n vieren in de tjuktjuk naar ons guesthouse. Ondanks het onderhandelen, heeft de chauffeur de dag van z'n leven en hij keek z'n ogen uit in onze gated community.

De meiden komen bij en wij typen in de hitte met een haperende PC waar alle illegale software van de wereld opzit dit verslag.

Volgende keer doet Renee het verslag in het Engels voor onze chique Americo Indier die we in het vliegtuig spraken en die ons nog wat hippe adresjes aan de hand heeft gedaan en het adres van deze blog heeft gekregen. Wij hebben de mobiele nummers van zijn hele familie.

Hein

HEin

Schiphol

Deze hobby van bloggen begint ernstige vormen aan te nemen, nu al. Je kan hier op schiphol voor 3 euro een kwartiertje surfen en dus ook de blog updaten.

We zijn door een praatgrage chaufeur opgehaald in Zeist waar de regen met grote druppels naar beneden kwam. De reis verliep voorspoedig en nu zijn de meiden aan het sjoppu, terwijl ik de blog update.

Gisteren bleek dat we in eerste instantie teveel spullen bij ons hadden. Meer spullen in de handbagage, de bergschoenen aan (hein en Renee, de meiden moeten natuurlijk stylish reizen en daar passen bergschoenen niet bij) en wat kleren uit de kofffers die we maar in Zeist laten. Het actuele gezamenlijke gewicht van de bagage kon de grondstewardess ons niet geven. Nu weten we niet hoeveel kilo's Indiase spulletjes kunnen meenemen.

Renee is op Schiphol onze reisleider en regelt het allemaal soepeltjes.

Gisteren op internet gekeken naar het weer in Delhi en dat is niet veel beter qua vocht, maar wel beter(?) qua temperatuur.

Roos is helemaal blij op Schiphol, het valt haar dus mee. Kan me wel voorstellen dat de eerste keer vliegen wel spannend is.

Ben benieuwd wanneer we een volgend berichtje kunnen sturen.

Voorbereiding

Met nieuwe media is het een fluitje van een cent om iedereen op de hoogte te houden van onze wederwaardigheden in India. Als er tenminste internet is.

Langs deze weg willen we proberen om de familie en vrienden op de hoogte te houden van wat we meemaken en het is voor ons wellicht ook een nieuwe vorm van dagboekschrijven.

Hoe eea werkt met foto's weet ik nog niet, maar we gaan proberen ook foto's in deze Blog te krijgen.

Momenteel zijn we bezig met de laatste voorbereidingen. En toen Renée en ik vanochtend om 5 uur on-line incheckte, bleek het te lekken bij de dakgoot. Daarna dus niet zoveel geslapen, ondanks dat het on-line inchecken prima verliep. We zullen wel zien hoe we eea gaan oplossen of niet. Het lekt niet erg dus dat zal ons niet weerhouden te vertrekken.

Morgen vertrekken we dus naar Delhi.