De roze stad

Toen de maharadja hoorde dat er koninklijk bezoek uit Engeland zou komen, besloot hij een bevel uit te vorderen. Elk gebouw in de stad moest roze geschilderd worden om de het hoge bezoek te verwelkomen en de stad zo van zijn beste kant te laten zien.

Toen de hele stoet met hoogwaardigheidsbekleders weer vertrokken was, vonden de bewoners het zo aardig dat de stad sinds tijd roze is gebleven. Het waren trouwens ook de voorouders van de Maharadja die de stad hadden gesticht en zijn naam hadden gegeven: Jaipur.

Gisteren zijn we in Jaipur aangekomen met de auto met chauffeur. Nu zijn chauffeurs best aardig en behulpzaam, maar ook niet zo avontuurlijk ingesteld. Een auto is om mensen van a naar b te brengen en verder niet ingewikkeld doen. Iets anders is lastig en (te) moeilijk. Zo is het ook met onze chauffeur. We wijken blijkbaar af van de gebaande paden en dat vindt hij in eerste instantie niet leuk. Dus wij wijzen hem hoe hij in Jaipur naar de New Jodpur Tailor moet rijden en vragen voor hem in eerste instantie de weg (hij neemt daarna het gesprek weer over omdat men toch beter Hindi dan Engels spreekt). Lachen dus en na de eerste dag in Jaipur lijkt hij er inmiddels vrede mee te hebben en kan hij ook wel weer een beetje lachen.

Het hotel is werkelijk een pareltje. Van buitenaf misschien niet helemaal strak in de verf, binnen is het fantastisch met een mooie binnenplaats met zwembad en groene tuin, prachtig beschilderde grote kamers, een huiselijk sfeer, met elke keer andere ge-blocprinte tafelkleden op de tafels, een voorkomende staf en de eerste avond goddelijk lekker eten. En op de achtergrond klassiek Indiase muziek. Bijna sprookje van duizend en een nacht.

Het hotel ligt iets verder van de oude stad af. Die oude stad is nog bijna helemaal ommuurd en heeft een grid-achtige plattegrond met langs de hoofdstraten oneindig veel bazars. Daar kijk je je ogen uit. Het verkeer begint langzamerhand wel behoorlijk druk te worden. En met name de motors en scooters zijn zeer talrijk. In de oude stad staan er hele straten met aan de kant dwars geparkeerde motors en scoters. Eindeloze rijen van scooters. En de helft die niet geparkeerd staat, rijdt luid toeterend rond. De regel is hier dat als je iemand inhaalt, je toetert. Op de vrachtauto's staat ook achterop; please horn!!. Nou en dat hoor je!

We hebben vandaag het city palace van de Maharadja van Jaipur bezocht. Eigenlijk beslaat het complex een behoorlijk gedeelte van de oude stad. Een gedeelte van het paleis, met verschillende fraaie binnenplaatsen, hebben we bezocht. In het best onderhouden stuk wat verder niet voor normale stervelingen te bezoeken is, woont zijn hoogheid nog steeds. In museum met allerlei atributen is wel een glimp te zien van de onmetelijke rijkdom van deze dynastie die zijn laatste privileges pas jaren na de onafhankelijkheid hoefde in te leveren.

We zijn allemaal best wel een beetje moe. We doen veel, het is nog steeds vochtig warm (30-35C) en we zijn al ruim drie weken aan de wandel. Naast wat buikpijn en wat gekke poep van tijd tot tijd, gaat het qua gezondheid tot nu toe goed.

En gelukkig hebben we nu een heerlijk zwembad en genieten we van de rust van dit leuke hotel. Je hoeft geen medelijden met ons te hebben. En gisteren hebben we ons derde biertje van de vakantie gedronken.

Hein