Leh, where heaven and mountains meet.

Ja, dat klinkt nogal zweverig, maar soms begin ik te denken dat het moeilijk te ontkennen valt. Het is hier gewoon zo mooi! Normaal ben ik niet zo van de bergen, dat verandert totaal in Leh! Na Delhi is Leh heel rustig. De mensen zijn hier ontzettend aardig, ook in ons Guest House zijn het echte schatten.

Over twee dagen begint onze trek. Ik heb er zin in en vind het ook wel spannend. De vier dagen voor de trek zullen we ons zeker niet vervelen. We zijn als bij verschillende Stuppa's geweest en hebben ook al een oud Paleis en een Gompa bezocht. Stuppa's en Gompa's zijn een soort tempels met beelden van Boeddha. Het Boeddhisme is hier de belangrijkste godsdienst dus je komt ze overal tegen. Maar zoals bekend is van India zijn hier veel verschillende Godsdiensten dus het is dan ook geen uitzondering als je om ongeveer vier uur 's nachts wordt gewekt door het oproepen tot gebed van de plaatselijke Moskee. Maar dat hoort erbij zullen we maar zeggen!

Je krijgt er ook een heleboel mooie ervaringen voor terug. Zoals toen we gister een Stuppa bezochten. Bij de Stuppa was ook een Tempel die was opgericht door een monnik uit Japan. Nadat we de Tempel in waren geweest en onze schoenen weer aandeden werden we door een monnik naar binnen gevraagd. Het was de monnik die de Tempel had opgerich! We mochten een soort bij stuk van de tempel in waar de monnik bleek te wonen. Pratend over Leh en van alles en nog wat zaten we daar. Na een tijdje vertelde de monnik ons dat hij zelf muziek componeerde. Hij pakte zijn gitaar en speelde een lied voor ons waarbij hij met dichtgenkepen oogjes zijn zelf geschreven tekst zong. Na nog een lied van de Rolling Stones namen we afscheid. Maar niet voordat hij ons zijn kaartje had gegeven compleet met internet site en e-mail adres. Zo zie je maar ook de monniken gaan tegenwoordig met de tijd mee! Een hele bijzondere ervaring dus!

Nog even terug naar de Titel want je kan wel hele boeken vol schrijven over Leh. Mijn schoenen die eerst blauw waren zijn dat allang niet meer want Leh is nogal stoffig. Ook hebben de mensen hier de neiging om hun eigen stoepje keurig te vegen, maar op de weg wordt alle rotzooi gewoon neergegooid. Ik denk dat de ezels, koeien en honden, die hier gewoon los rondlopen, daar wel blij mee zijn, maar fris is anders. Toch is Leh onder die laag stof en soms wat vuil mooi. Heel erg mooi zelfs met zijn hoge bergtoppen, aardige mensen en gezellige sfeer.

Dichter bij 'heaven' kom je niet.

roos.