We zijn weer terug in Leh na een fantastische trek die in vele opzichten onze verwachtingen overtrof. Ik vond het ruiger en droger dan ik me had voor gesteld en ook veel minder mensen, zowel bewoners als andere trekkers. We zijn misschien maximaal 100 huizen of wat daar voor door moet gaan tegengekomen in zes dagen wandelen.
Verder was het ook wel wat zwaarder dan we dachten en de hoogte viel in eerste instantie niet mee, ondanks de aclimatisatie. We hebben toch wel grote afstanden afgelegd. De verzorging was echter heel goed. Een heuse eettent met een tafel en vouwstoeltjes en iedere avond soep, zes verschillende gerechten en een toetje. Wat dat betreft was dat ook boven verwachting. De gids, de kok, de assistent kok en de vader en zoon die voor de 10 ponny's zorgden waren allemaal heel zorgzaam voor ons.
Het landschap waar we door trokken is van een facinerende schoonheid. Je wordt hier als mens heel erg klein. Het is allemaal heel erg ruig en op vele plekken was er niet echt een pad, maar liepen we door de rivierbeddingen. De passen boden adembenemende vergezichten, een goede beloning voor het voetje voor voetje naar boven klimmen, de eerste pas met behoorlijke kopppijn.
Het weer was goed. Van bewolkt met een klein beetje regen tot soms ook wel heel warm. De slaapzekken hebben ons op soms grote hoogte prima warm gehouden.
Iedereen heeft zich erg goed gehouden. Voor Maud was de hoogte wel heel zwaar.
(nu ik dit type is er weer een powerbreak maar de computer werkt nog. Alleen het licht ging even uit)
Roos heeft werkelijk super gelopen. Altijd vooraan in het peleton, direct achter de gids.
Na zoveel dagen met de staf optrekken, is er nu ook wel een beetje dat gevoel van leegte. Maar gelukkig biedt Leh veel afleiding en zijn wij blij dat we nog een dag hier kunnen rondhangen.
Tot zover voor het moment.
Hein
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment